February 5th, 2010
ŻALE SARMATY NAD GROBEM ZYGMUNTA AUGUSTA
wiersz obywatelski po III rozbiorze Polski. Elegia żałobna. Poeta wyraża rozpacz po ostatecznym upadku ojczyzny. Wiersz ma formę apelu do zmarłego króla, którego postać symbolizuje minioną wielkość ojczyzny. W kunsztownych, sześciowierszowych strofach opisuje bezmiar klęsk, które spadły na Polskę. Poeta nie wierzy w odrodzenie państwa. Z wiersza bije atmosfera przygnębienia i rezygnacji. Sarmatom pozostają tylko łzy. Pisze o emigracji, biedzie. Autor składa przy grobie szablę, wesołość, nadzieję i lutnię, pozostają mu tylko łzy.
Posted in |
